0 “πολιτισμός” των γραμμάτων, των τεχνών και των απολύσεων

της Jaquou Utopie

Τα “Ελληνικά Γράμματα” ήταν μέχρι την Πέμπτη, 2 Σεπτέμβρη ένας “ιστορικός” εκδοτικός οίκος. Οι εκδοτικές του συνεργασίες περιλάμβαναν δεκάδες Έλληνες και ξένους συγγραφείς, ανάμεσα στους οποίους φιγουράριζαν ονόματα όπως ο Ουμπέρτο Έκο, ο Ουίλιαμ Τρέβορ και ο Μπόρχες ή ο Ευγένιος Τριβιζάς και ο Γιάννης Ξανθούλης, και 4500 τίτλοι βιβλίων.

Ιδρύθηκαν το 1957 από τον κ Παπαχριστοφίλου ενώ το 2001 το 51% του οίκου πέρασε στα χέρια του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, ο οποίος και τον Μάρτιο του 2007 απέκτησε τελικά το 100% της επιχείρησης. Κι έτσι στα χέρια του εθνικού χορηγού του πολιτισμού, του διαμορφωτή της ελληνικής κοινής γνώμης, του κυρίαρχου του παιχνιδιού στην πολιτική σκακιέρα της χώρας, βρέθηκαν οι τύχες των 100 εργαζομένων στα “Ελληνικά Γράμματα”. Αλλά προφανώς δεν βάρυναν αρκετά…

“…Ο όμιλος, στην κυνική ανακοίνωσή του, επικαλείται τα αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας, αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας, αποφεύγει οποιαδήποτε γραπτή δέσμευση για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του απέναντι στους εργαζόμενους και αφήνει να διαρρέουν προφορικές υποσχέσεις για αποζημιώσεις αλλά και για κάποιους που μπορεί να βολευτούν με την προϋπόθεση να είναι… καλά παιδιά. Ταυτόχρονα αρνείται τη νομιμότητα του σωματείου, λόγω του ταξικού προσανατολισμού του και της αγωνιστικής του στάσης επικαλούμενη το… άρθρο 4! Προκλητικά δε ορίζει η ίδια (!) τη… συνέλευση και εκλογές για επιτοπή που θα «διαβουλευτεί», επιδιώκοντας να νομιμοποιήσει τις ομαδικές απολύσεις…” (ΠΡΙΝ, 5/9/10)

Το βιβλίο της καθημερινότητας

Ψάχνοντας τα δημοσιεύματα για το λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα στις εφημερίδες και τα μέσα που δώσαν κάποιο χώρο για να το παρουσιάσουν δεν μπορεί παρά να συνειδητοποιήσει κανείς γρήγορα πως το ζήτημα του πλήγματος στον “πολιτισμό” και η ιστορική προσφορά του οίκου είναι αυτά που εμφανίζονται ως κεντρικά. Ακόμα και στα όρια του “αριστερού” λόγου , με κάποιες εξαιρέσεις, αυτό φαίνεται να υπερτερεί ως ζημιά.

Κι όμως, όποιος πολιτισμός γεννιόταν στα “Ελληνικά Γράμματα” είναι σε μεγάλο μέρος του παιδί των εργαζόμενων στον οίκο. Και το καίριο πλήγμα στον όποιο πολιτισμό διατείνεται πως έχει ο κόσμος των γραμμάτων και των τεχνών έχει ένα όνομα. Λέγεται Απόλυση. Πριν λοιπόν συγκινηθείτε με τα κροκοδείλια δάκρυα των κατεχόντων ευαίσθητες πένες για το λύχνο του πολιτισμού που έσβησε βίαια στον τυφώνα της οικονομικής κρίσης, ανοίξτε τα μάτια στη βιαιότητα του βιβλίου της καθημερινότητας χωρίς δουλειά, που κανείς λόγιος δεν βρέθηκε να στηλιτεύσει… βολικά ξεχνώντας ότι πολιτισμός δεν δημιουργείται καν χωρίς να γραφτεί κάπου η λέξη Αλληλεγγύη.

Αναρτήθηκε στους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα

This entry was posted in Τοποθετήσεις σε blogs. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s