«Το δύσκολο», ποίημα από τον ποιητή συνάδελφό μας Λουάν Τζούλις

Το δύσκολο

Αύριο,
θα με φωνάζουν άνεργο…
Το καφέ του πρωινού
θα πιω σιγανά,
Βλέποντας το κατακάθι του φλιτζανιού,
σαν λάσπη μιας κηδείας στην βροχή…
Τα γένια,
θα μείνουν αξύριστα
και τον καθρέφτη,
δεν θα μπορώ να βλέπω
με το σπασμένο μου φώς…
Αύριο,
θα με φωνάζουν άνεργο
και εγώ,
δεν θα μιλώ στον εαυτό μου όπως πριν:
Θα συνεργαστώ με εφιάλτες τρόμου
και η ανησυχία,
σαν χλωμό φεγγάρι θα με χαιρετά…
Με βαραίνει
αυτό το πουκάμισο που φορώ…
άπλυτο,
από κούραση και
βασανισμένους στίχους…!

This entry was posted in Τοποθετήσεις συγγραφέων. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s