Νότες αλληλεγγύης στους 100 απολυμένους από τα «Ελληνικά Γράμματα»

Αντίσταση και αλληλεγγύη, δύο λέξεις, δύο αφηρημένες έννοιες, που, όμως, πήραν μπροστά, πήραν χρώμα και φως και κίνηση από τη δύση του ηλίου και από την νύχτα.

Τα Προπύλαια ήταν νεανικά, μακρυμάλλικα, ευτυχισμένα, χαρούμενα, βουτηγμένα στην υγρασία και αβούτηχτα στην ψυχρότητα. Εκεί είχε στηθεί η μουσική σκηνή υπέρ των εκατό απολυμένων των «Ελληνικών Γραμμάτων». Οι απεργοί είχαν στήσει το χάρτινο κουτί, όπου τα λίγα ή τα πολλά ευρώ θα έπεφταν μέσα, γιατί ο αγώνας τους συνεχίζεται. Κάνα-δυο μέτρα παραπέρα, είχαν στήσει ένα πρόχειρο μπαράκι: νεράκι, μπιρίτσες, τζινάκια, ουισκάκια.

Ροκιές και ήχοι ηλεκτρικοί σαν άγγελοι πραγματικοί και εξωπραγματικοί μαζί, από άλλες εποχές, σημερινές εν τούτοις, και μελλοντικές. Στίχοι άγριοι, καταγγελτικοί για την «πουτάνα την τηλεόραση», για το «Δολοφονικό Νομισματικό Ταμείο», για τη «σκρόφα την ανεργία». Λόγια θυμωμένα, αυτοσχέδια, γραμμένα από καλλιτέχνες που δεν τους χωράει η πόλη, δεν τους χωράει η καθημερινότητα, δεν τους χωράει η πολιτική.

Αλλά και στίχοι του Μιχάλη Κατσαρού κλασικοί, άφθαρτοι, ζωντανοί, απτοί: «Μην αμελήσετε./Πάρτε μαζί σας νερό./Το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία». Αλλά ποιος το περίμενε. Το γκάτσειο και χατζιδάκειο «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης» να ακούγεται από όλους, ιδιαίτερα από τους νέους, που το γνώριζαν απέξω! Το «Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης», στην πιο ροκάδικη εκδοχή του, καταιγιστικό, ηλεκτρικό, ένα λυρικό μαχαίρι και ένα μαχαίρι λυρισμού να χαράζει και να κόβει, να συγκινεί, να κλαίει, να γελάει, να κλαιογελάει, να γελοκλαίει.

Στον ίδιο χώρο, οι αμήχανοι Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες, τα ραμμένα στόματα, η άρραφτη παρρησία, η ελευθεροφροσύνη τους, ο Χικμέτ τους. Σε μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών τα κουτάκια της μπίρας, οι πλαστικές συσκευασίες, τα γυάλινα μπουκάλια, θα έπαιρναν τον δρόμο για τη χωματερή. Ηταν το τέλος, πάντα απόμακρα μελαγχολικό, μιας καινούργιας αρχής.

Από τη σκηνή πέρασαν, δίνοντάς τα όλα, χωρίς ενοχές, χωρίς να θέλουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν οι Αέρα Πατέρα, Δημήτρης Πουλικάκος, Ελελεύ, Ερωτες Πολεμιστές, Πάνος Μουζουράκης, Σπυριδούλα, Τέχνη εν Κινήσει, Υπόγεια Ρεύματα, Big Fat Lips, Illegal Operation, Νο Mind, Pink Tank Project. Τους ευχαριστούμε.

ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, 21.10.2010

Advertisements
This entry was posted in Σχετικά άρθρα ΜΜΕ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s